De orthomoleculaire geneeskunde

De orthomoleculaire geneeskunde vormt de wetenschappelijke basis voor het gebruik van lichaamseigen stoffen (vitamines, mineralen sporenelementen, aminozuren en essentiële vetzuren) - in fysiologische en farmacologische dosering - voor preventie en therapie van ziekte en veroudering. Door de technologische ontwikkelingen neemt de kennis (berustend op biochemie, fysiologie, celbiologie, farmacologie, toxicologie en voedingswetenschappen) over deze stoffen gigantisch toe.

Met behulp van laboratoriumdiagnostiek (orthomoleculaire diagnostiek) kunnen deficiënties van deze stoffen worden aangetoond (in bloed, urine, speeksel en faeces).

Oorzaken van tekorten kunnen zijn:

Voeding van de "moderne mens": chronische hypercalorische voeding welke arm is aan voedingsstoffen
Toename van schadelijke stoffen
Toename van milieuvervuiling: water lucht en bodem
Veroudering en ziekte
Toename van fysieke en psychische stress en gebruik van medicamenten