Immuuntherapie (immunologische diagnostiek en therapie)

Veel ziekten staan direct in samenhang met verstoringen van het immuunsysteem van de mens. Vooral chronische ontstekingsachtige en degeneratieve ziekten en ook kanker kunnen hun oorzaak hebben in verstoringen van het immuunsysteem.
Mensen met een normaal of bovengemiddeld immuunsysteem hebben ongeveer 40% minder risico om kanker te krijgen (K.Imai et al.(2000): Natural cytotoxic activity of peripheral blood lymphocytes and cancer incidence. The Lancet Vol.356:1795).
Patiënten die met immuunsuppressiva (geneesmiddelen die het immuunsysteem onderdrukken zoals bij transplantaties) worden behandeld hebben een verhoogd risico op het ontwikkelen van carcinomen.
Chronische ontstekingen (neusbijholten gebit amandelen appendix en darmfloraverstoringen ) kunnen op de lange duur het immuunsysteem verstoren.
Bij patiënten met kanker wordt door de kankercellen het afweersysteem verzwakt.

Door middel van immuunmonitoring kunnen vroegtijdig veranderingen worden opgespoord en behandeld.
Uit het bloed kan de immunologische status worden bepaald, d.w.z. alle verschillende klassen van cellen die ons immuunsysteem vormen.
Verschuivingen in de onderlinge verhoudingen van deze cellen (de immuuncompetente cellen) treden op bij diverse ziektebeelden.

Het bepalen van een immuunstatus is zinvol bij:

kwaadaardige aandoeningen om een complementaire behandeling in te zetten en voor het vervolgen van de therapie
chronische ziekten
verhoogde infectiegevoeligheid
chronisch vermoeidheidssyndroom
preventie